“Is dat je nieuwe schoondochter?” wordt mijn (ex-)schoonmoeder gevraagd op de eerste familie verjaardag waar ik bij ben. Ze zitten aan de andere kant van de kamer. “Pfffft” zegt zij terwijl ze haar wenkbrauw ophaalt en het op haar beurt wegwuift. Ik was 18 een enorm sociaal dier, maar zo zelden dat ik mij zo ongemakkelijk voelde op een feestje. Het is in deze maatschappij heel erg lastig om dicht bij jezelf te blijven. Om vertrouwen te hebben in wie jij bent en daar om te geven. En zeker als je niet slank bent, krijg je door fatshaming zó’n stempel op je gedrukt.
Door de jaren heen heb ik ieder dieet bijna wel uitgeprobeerd. Sonja Bakker, Cambridge, Forever Clean 9, intermittent fasting en ga zo maar door. Ik heb het ook een tijd volgehouden met gezond eten (lees: mezelf niks meer gunnen en soms zelfs maar 1200 kcal binnenkrijgen). Aan het eind van de rit blijft er niet alleen een laag zelfbeeld over, je lichaam raakt ook verstoord door het gejojo. Zeker als je obesitas krijgt.
Tijdens mijn laatste poging in 2018 verloor ik maar liefst 32 kilo voordat het gewichtsverlies stagneerde. Ik ben een lijngerichte eter en doorstond maanden zonder mezelf ook maar iets lekkers te gunnen. Dan weet je gewoon dat als je niet meer beloond wordt en er geen gewichtsverlies meer is dat opgeven er langzaam in sluipt. Tot het moment dat alle kilo’s er weer aanzitten. Met nog een beetje extra.
Ik bezat geen enkel grammetje moed meer toen ik een afspraak maakte met de huisarts. Er was geen enkel licht dat nog scheen. Maar goed, toch maar een poging wagen. En zo doorstond ik de rollercoaster van het voortraject van een maagverkleining én ging ik in therapie. Wat was 2021 een onwijs zwaar jaar, ik had nooit gedacht dat ik ooit aan zou komen waar ik nu ben. Te dik? Ja dat nog wel! Maar een operatie lijkt nu toch niet zo heel ver weg meer te zijn. En ik zit echt best oké in mijn vel. Ik durf mezelf weer in de spiegel te kijken. En sinds januari durf ik de uitdaging aan om een betere relatie te krijgen met eten. Zelf verser en gezonder te koken, ook al ben ik geen keukenprinses. Dat doe ik nu, zodat het na de operatie zoveel minder hard werken is, als de basis er al in zit.
Toch ben ik iedere dag bang dat ik m’n motivatie ineens verlies. Niet geheel onrealistisch omdat dat in het verleden ook vaak zat is gebeurd. En m’n operatie zal naar verwachting binnen nu en zo’n 3 maanden plaatsvinden. Daarmee kan ik alles dan nog best gemakkelijk alles teniet doen natuurlijk.
Totdat ik een story op Instagram zag van een vrouw die ik al een hele lange tijd volg. In een van m’n eerdere posts noemde ik haar ook al eens. Diede Joosten, haar manier van coachen spreekt mij zo ontzettend aan. Toch vond ik nooit de moed om een maand mee te doen met haar No-Nonsense guide. Tot nu. Ze brengt een guide uit, een boek waarbij je 3 maanden aan de slag gaat met jezelf, je relatie met eten, inzicht krijgt in voeding en een gezonde balans te krijgen of juist te behouden die je nodig hebt in je leven. Zonder nonsense! Précies wat ik kan gebruiken met nog zo 3 maanden te gaan.
Ik heb zojuist het boek EIN-DE-LIJK binnen gekregen en aanstaande maandag gaan we starten!!! *excited* Kan niet wachten om te beginnen en ook te delen wat het voor mij betekent.
Veel liefs, Renske 