28 juni, de dag wanneer ik psychotherapie had. Inmiddels 3 weken geleden. “Zullen we voor over 2 weken weer een afspraak plannen?” vraagt Drs. O. Dat was natuurlijk wel een optie geweest, maar ik moest zo ontzettend veel in die 2 weken dat ik vroeg of het oke was om een weekje op te schuiven. Dat was uiteraard geen probleem. Behalve dat het dat dus eigenlijk wel is.
De afgelopen weken waren er niet alleen veel verplichtingen, maar er is ook vrij veel gebeurd. En laten we het psychologisch onderzoek voor mijn bariatrie traject niet vergeten die er zo ontzettend hard in heeft gehakt. Veel zaken, met verschillende emoties. Emoties die ik soms toelaat, maar soms ook niet. Waar ik eigenlijk wat mee moet, maar dat pas meestal doe als ik therapie heb. Omdat ik dan onder ogen moet zien wat er zoal in mijn hoofd om gaat. Maar ook bij haar die veilige haven vind waar ik alles ongedwongen durf te vertellen wat er gebeurd is, wat ik vind/voel/denk. Zonder daarvoor “veroordeeld” te worden. En Drs. O. mij helpt (en leert) dingen beter in perspectief te plaatsen door te kijken naar waarom iets mij raakt.
En vandaag had ik het echt even nodig, dat ik therapie niet zolang had overgeslagen. Ik merk dat het over het algemeen wel aardig goed met me kan gaan, maar dat ik op momenten maar weinig nodig heb om mijn humeur om te laten slaan. Een kleine (of grote) frustratie op het werk, een kleine miscalculatie of opvatting prive. Slechts een vingerknip, die het verschil kan maken.
Zoals vandaag. Irritatie, frustratie, opeenstapeling van dingen. En dan gaat het mis. Ik voel het in mijn hele lichaam. Geen weg meer terug, want daar komt de insane bitch in 3..2…1..
Gelukkig gebeurt het pas nu, met ‘slechts’ 3 dagen op de teller voor m’n afspraak. Maar ik kijk uit naar het moment dan het donderdagmiddag 17;00 is.
Laat ik vooropstellen dat dankzij Drs. O. ik daar gelukkig steeds beter mee leer om te gaan. Maar dat lukt niet altijd. En op zo’n moment kan ik mij er niet overheen zetten en blijf ik een beetje hangen in die mood. En dan is het fijn om erover te praten. Te evalueren en te leren. Zodat ik de volgende keer niet zo getriggerd wordt.
En één ding is zeker, we gaan nooit meer zólang psychotherapie overslaan.
Veel liefs, Renske 