Let’s talk!, Psychotherapie

Dat weet je zelf wel!

Omaaaa, ik ga naar Danielle!” roep ik enthousiast als ik net op de camping ben gearriveerd. Ik sta te trappelen om naar een van mijn vriendinnetjes te gaan met wie ik de vorige vakantie heb doorgebracht. Ik word tegen gehouden. “Danielle wil niet meer met jou spelen“. Vol ongeloof kijk ik haar aan, ik snap het niet en vraag om uitleg. “Dat weet je zelf wel“. He? Maar ik heb de vorige keer echt een ontzettend leuke vakantie gehad, we hebben ook uitgebreid afscheid genomen toen ik weg moest. Dus grote vraagtekens komen op. “Dan moet je daar maar eens goed over nadenken” zegt mijn Oma.

Moeilijk vind ik dat, vertel ik drs. O. tijdens mijn EMDR sessie. Dat je dan een jaar of 13 bent en dat als iemand dan iets vertelde, dat het werd aangenomen voor het juiste. Want ja ik was dat brutale meisje die altijd een grote mond had naar haar ‘lieve vader’, dus was mijn kant in van het verhaal in andere situaties ook niet relevant.

Doorgaan met lezen “Dat weet je zelf wel!”

Here we go.., Maagverkleining

Opluchting!!

Opluchting.. Geen nieuw slaaponderzoek meer!!! Want ze hebben deze keer EIN-DE-LIJK genoeg informatie kunnen halen uit het onderzoek. Zo gek dat ik opgelucht ben, terwijl de uitslag precies was zoals ik verwachtte.. Niet goed.

Dr. L. liet weten dat uit het onderzoek is gekomen dat ik gemiddeld zo’n 29 keer per uur stop met ademen. En dat komt overeen met de metingen van het zuurstofgehalte in mijn bloed op deze momenten.

29 is niet zo heel veel meer dan 2 jaar geleden, wel is het echt maar nét onder de 30. En omdat het gemiddeld is kan het soms er dus ook overheen gaan. Matig tot ernstige slaapapneu. Heftig wel, maar het verklaart wel de moeheid. En nu het duidelijk is, kunnen we er ook wat aan gaan doen.

Dr. L. liet me weten dat ik morgen of anders in de loop van de week word gebeld over hoe verder. Op naar de volgende stap!

Let’s talk!, Psychotherapie

Subtle art of not giving a F*CK

Wat vind ik mijn psychotherapeut een fantastisch mens. Echt, ik had nooit van tevoren kunnen bedenken dat ik iemand zou vinden waar ik mee zou klikken en die mij ook daadwerkelijk kan helpen. Ik geloof echt dat therapie in welke vorm dan ook, je echt verder kan helpen. Maar dat het staat of valt met de persoon van wie je het krijgt. En Drs. O. staat voor mij als een betonnen paal! Ze kijkt dwars door me heen. Laat me lachen, huilen en boos zijn. En soms zelfs een beetje trots!

Vandaag had ik weer een afspraak staan. Normaliter hebben we een praatsessie en dan afwisselend EMDR. Afgelopen week had ik echter m’n vaccinatie gehad en was wat ziekjes geweest dus in plaats van op een ding te focussen praatte ik haar bij over mijn bariatrie traject, de onderzoeken in het ziekenhuis en alle bijkomende frustratie. En laten we vooral het Jumbo bezorg “yoghurt” akkefietje niet vergeten.

Doorgaan met lezen “Subtle art of not giving a F*CK”