Ze springt bovenop mij en helemaal verrast word ik wakker uit m’n droom van het feit dat mijn wereld begint te spinnen alsof ik in een op hol geslagen ‘Breakdance kermisattractie’ zit, die ene waar ik eigenlijk niet in durf. Bang dat ik zo misselijk word dat ik ga spugen.
Als het draaien niet stopt, denk ik heel even dat dit het was. Ik heb een beroerte ofzo, schiet er door mn hoofd. Moest ik dan niet kuchen? Of was dat bij een hartaanval? Ik merk dat paniek een beetje de overhand neemt en probeer overeind te komen. De droom en de nare intense manier van wakker worden hadden me even uit het veld geslagen, ik heb hier nul ervaring maar tegelijkertijd accepteer ik echt niet dat ik zomaar dood ga. Ik moet toch iets kunnen doen om dit te doorbreken?
Als het draaien wat zakt, doe ik m’n smartwatch om. Eens even kijken wat mn hartslag zegt. Hartslag 67, zo laag heb ik hem normaal niet maar ja ik meet hem dan ook nooit als ik slaap of amper wakker ben. Ik google even op wakker worden, duizelig en misselijkheid. Diverse resultaten waaronder draaiduizeligheid komen voorbij maar zeggen me op dat moment nog niet zoveel. Ik zoek naar een manier om er uit te komen. Ergens lees ik dat het helpt om te gaan zitten, dan even op je linkerzijde te gaan liggen en te blijven liggen en dan dat ook te doen voor je rechterzijde en te herhalen tot het volledig afneemt. Dat dit het allerslechtste plan EVER was had ik graag van te voren geweten als bij de 2e keer dat ik op links ga liggen de wereld zo hard gaat spinnen dat ik even denk dat m’n hersenen ermee stoppen en het lichtje uit gaat.
Ik grijp m’n telefoon weer van het nachtkastje, inmiddels in complete paniek en met trillende handen, probeer ik het ding in het donker te ontgrendelen. Maar het lukt niet gelijk. Ik check eerst mn hartslag nog eens, 90. Dat is wel een snelle stijging en probeer diep adem te halen. “Komop Renske, als je dan aan het doodgaan bent is het wel fijn dat iemand weet dat er iets is”. Ik bel de huisartsenpost en krijg een vriendelijke assistente aan de telefoon en leg zo goed als mogelijk uit wat er aan de hand is.
Ik krijg een rits aan vragen, heb ik recentelijk een klap op m’n hoofd gehad, heb ik aandoeningen die belangrijk zijn, heb ik het warm, hoe is mn ademhaling, kan ik al mn lichaamsdelen nog bewegen. Ik kan amper nadenken, lig nog steeds omdat ik niet meer overeind durf te komen. Heb inmiddels intense hoofdpijn en ben kotsmisselijk. Als ze mijn verhaal aan het samenvatten is, vraagt ze of ik toch even overeind wil komen en of ik kan bevestigen dat ik nog niet gespuugd had. Dat wil ik, maar ineens voel ik een enorme golf naar bovenkomen en ren zover mogelijk naar de badkamer om echt nog maar net op tijd een live-spuug-sessie te geven over de telefoon. Als ik m’n excuses maak en hoor dat ze wel wat gewend is komt er ook nog een ronde 2. Ze wacht eventjes tot ik klaar ben en stelt voor dat ik terug naar m’n bed ga terwijl ze even overlegt met de arts. Ik zit op de koude badkamervloer voor de toiletpot en even kan ik het niet opbrengen om op te staan. Maar de koelte maakt dat ik iets tot rust kom en de intense hoofdpijn zakt naar een lager level van intensiteit. Eenmaal terug in bed komt ook de assistente terug in het gesprek en vraagt hoe het gaat. Ik vertel dat na het spugen de hoofdpijn ineens is afgezakt.
Nogmaals overlegt ze met de arts en vertelt ze dat de focus op de hoofdpijn ligt. “Je bent niet bekend met migraine toch?” Oh, ja dat ben ik wel. Maar ik heb dat tegenwoordig maar zo weinig dat ik daar niet standaard aan denk. Dus ze overlegt toch nog een keertje met de arts, maar omdat de intensiteit van m’n hoofdpijn in zo’n korte tijd van een 9 naar een 4 ging is het advies voor nu om toch maar proberen te gaan slapen. Misschien word ik ziek of zat er iets niet lekker in m’n maag dat dit de reactie erop is. “Maar mochten de klachten tóch erger worden of er komen nieuwe klachten bij, dan moet je ons gelijk bellen hoor! We zitten hier gewoon.”
Ik voel me afgewimpeld en nog steeds wat angstig. Ik begrijp het niet, kan dat dan zo’n heftige reactie geven? Volgens de assistente wel, dus ik leg m’n telefoon weg en ga maar proberen het advies op te volgen…
Veel liefs, Renske 