Boudoir.. Als ik zeg dat ik een boudoir shoot wil doen krijg ik toch echt wel vaak de vraag wat dat nou precies is. Zoals wikipedia vermeldt: ” Een boudoir [budwˈaːr] was een in de achttiende eeuw vooral in Frankrijk populair, meestal elegant ingericht vertrek, waarin de vrouw des huizes zich kon terugtrekken. Oorspronkelijk was het boudoir de ruimte gelegen naast de slaapkamer van de vrouw, waarin zij zich kon wassen en kleden. In die zin was het boudoir het vrouwelijke equivalent van het mannelijke kabinet. Het boudoir heeft een sterk erotische connotatie. Over Napoleon gaat het verhaal dat hij eens – schielijk een boudoir binnengeschoten – de woorden sprak: Ik ben hier niet gekomen om een toespraak te houden.“
Een erotische fotoshoot dus. Waarom is bijna altijd de vraag die daar op volgt. En ik heb daar, al zeg ik het zelf, best wel een goed antwoord op. In de afgelopen paar jaar ben ik door een immens proces gegaan van verandering. Ik heb niet alleen fysiek maar ook mentaal hard aan mijzelf gewerkt. Ik ben trauma gaan verwerken, aan de slag met handvatten om minder terug te vallen in oude gewoontes en aan m’n zelfbeeld gaan werken. Want hoe zwaar je ook bent, of wat je ook doet. Je mag er gewoon zijn, zoals je bent. Dat en 75 kilo afvallen maakt dat je echt wel anders door het leven gaat. Ik ben zo enorm blij met waar ik nu ben en wat ik heb gedaan om een positieve verandering door te maken. Maar dat maakt niet dat het allemaal perfect is. Ik ben nog steeds een handvol kilo’s verwijderd van een BMI die toelaat dat ik een aanvraag kan (laten) indienen bij de zorgverzekeraar voor een huidcorrigerende ingreep. En van die ingrepen zou ik er echt nog wel een aantal moeten ondergaan voordat ik echt daadwerkelijk een “mooi” figuur heb. En zelfs dan is het de vraag of ze volgens alle strikte eisen dat zouden goedkeuren?
Conclusie: Ik moet het doen met wat ik heb. En eigenlijk ben ik daar helemaal niet zo ontevreden mee. En ja, als ik voor de spiegel sta in mn ondergoed, dan zie ik het wel hoor. Al het overtollige vel dat ik heb bij m’n armen, mn bovenbenen, mn buik. Of m’n borsten die heel veel volume zijn verloren en zonder BH mij niet echt meer kunnen bekoren. Maar buiten dat, vind ik dat ik niet onaantrekkelijk ben. Sexy? Dat weet ik zo net nog niet, ik vind het altijd een beetje ongemakkelijk als een man mij zo noemt. Maar onaantrekkelijk zeker niet. Maar dat stapje, naar mezelf écht mooi en sexy voelen dat is er een waar je aan kan werken. En dat is precies de reden dat ik dit wilde gaan doen. Ik wil me sexy maar bovenal mooi voelen. Uit m’n comfort zone stappen en het vast laten leggen op beeld. Zeker nu ik (verder) nog niks aan mezelf heb laten sleutelen. Dit is wat ik zelf heb bereikt en daar heb ik kapot hard voor gewerkt al.
Dus toen ik via een vriendin op instagram een oproep van Joyce Klick Fotografie voor een model voor een boudoir shoot voorbij zag komen, twijfelde ik geen moment en heb ik mij opgegeven.
Na een aantal dagen kreeg ik een berichtje “Hoi hoi, ik heb iemand gekozen! Maar ik wil toch ook graag jou voor me lens hebben. Juist omdat je zo een journey heb afgelegd. Nu zal dat dan niet aanstaande maandag zijn. Maar zou jij eventueel 11 november in de namiddag kunnen? Is dan hetzelfde principe als de oproep.” Hartstikke tof natuurlijk! Helemaal blij en dankbaar voor deze mogelijkheid zei ik volmondig ja! 11 november is nog wel een paar weekjes weg, maar dan heb ik in ieder geval genoeg tijd om mij goed voor te bereiden of om mijzelf lekker zenuwachtig te maken haha. Het is maar hoe je het bekijkt! Maar in ieder geval nog eventjes geduld!
Veel liefs, Renske 