Oh my… disc. Je leest het goed. Vorig jaar september ben ik weer gestopt met de pil. Voor mij heeft de pil slikken, in combinatie met m’n maagverkleining, niet zoveel nut en het bracht ook vooral heel veel nare dingen met zich mee. Naast uiteraard het verlies van bloed had ik enorm veel last van de buikkrampen waar ik nu natuurlijk geen ibuprofen meer voor kan slikken en de complete afwezigheid van energie tijdens deze dagen waren voor mij genoeg reden om ermee te stoppen. Een besluit waar ik tot de dag van vandaag voor de volle honderd procent achter sta. Naarmate de eerste maanden verstreken werden de krampen in m’n onderbuik tijdens m’n menstruatie veel minder en ook het gebrek aan energie veranderde. Zelfs sporten tijdens deze periode werd prima te doen.
Hoewel ik nu na een periode van serieus daten weer single ben, heb ik nog steeds wel een kinderwens. Daarom probeer ik zo goed mogelijk voor mijn lichaam te zorgen en bezig te zijn met het verbeteren van mijn vruchtbaarheid. Mocht ik dan die ene man tegenkomen, dan wil ik zeker niet direct toegeven aan die kinderwens. Maar ik wil wel opties en mogelijkheden hebben om het uiteindelijk in ieder geval een kans te geven.
Om die reden volg ik op social media een aantal accounts die zich bezig houden met een natuurlijke manier van anticonceptie en zo ontdekte ik de Saalt Disc. Dit is een menstruatie disc, waar online veel positieve geluiden over te vinden zijn. Na veel wikken en wegen, ik bedoel ik ben een maandverband gebruiker omdat ik een tampon al verschrikkelijk vind, heb ik toch zo’n disc besteld. En na wat leveringsproblemen (zending kwijt 🫠) had ik haar dan ook in huis en was het wachten tot m’n menstruatie van start ging.
Ik had inmiddels de disc-inbreng-afbeelding-en-video al een keer of wat bekeken, zodat ik zeker wist hoe die erin moest. Evenals de video hoe hij er weer uit gehaald kon worden. Appeltje eitje? Nou.. zo gemakkelijk vind ik het allemaal nog niet. Zoals ik al schreef ben ik een maandverband gebruiker omdat ik tampons echt als verschrikkelijk ervaar. En hoewel dit natuurlijk gladder materiaal is, wordt het formaat er niet bepaald kleiner op. Dus ik dacht laat ik even proberen te wennen eraan. Afgelopen maandag had ik hem al kort eventjes in gehad. Maar m’n onderbuik gaf ineens veel krampen, dus uiteindelijk er maar weer uitgehaald. Gister overdag hem wel ingehad, maar ik heb hem er later toch wel uitgehaald. Ook omdat ik ondanks dat ding nog best wel wat ‘lekkage’ ervaar. Doe ik het dan niet goed? Of is het een kwestie van oefening baart kunst?
Dus vanmorgen poging 3. Na het douchen dacht ik hem weer in te brengen, maar dat ging niet echt van een leien dakje. Haast een beetje stroef, ondanks dat ik de disc nat had gemaakt. Maar eenmaal toen die zat en ik een paar squats had gedaan om hem in een natuurlijkere positie te krijgen (ja lach maar, het schijnt te helpen in het begin!), wilde ik hem toch nog een allerlaatste keer checken voor ik de deur uit ga naar kantoor…. Toch? Ik kan er namelijk niet meer bij 😩😩😩
Ik heb niet zulke grote handen en dus ook geen overdreven lange vingers. En als ik het kleine greepje wil bereiken lijk ik hem eerder verder te duwen dan naar me toe te halen. “NEE TOCH?!?!” Om de een of andere reden krijg ik zieke paniek en kortsluiting in mn hoofd. “IK WIL DAT HIJ ERUIT GAAT. EN WEL NU”. Maar het lukt niet. Ik lees de tips nog een keer door. “Blijf relaxed, ook als de disc wat te hoog ligt om hem te verwijderen”. Ja jullie hebben makkelijk praten, maar ik zit nu met een ding in m’n poenie die er niet wil! Ik stuur dan ook een berichtje richting Saalt, maar ook naar de dame die ik volg op insta. Wat moet ik doen?!?! Huisarts bellen? Ik probeer het even te laten bezinken, maar een bom aan gedachten is afgegaan. Ik stuur een voicememo naar een van m’n vriendinnen om even van me af te praten. En verder zit er niks anders op dan toch maar verder te gaan met m’n dag. Misschien lukt het als ik straks wat rustiger ben..
Maar dan krijg ik een berichtje terug van m’n vriendin. “Nee vooral niet in paniek raken!! Je kan hem er het makkelijkst uithalen op het moment dat hij vol is. Dus op lichte dagen is het ook wat lastiger. Je hebt verschillende cups met verschillende handels om hem eruit te halen en de een werkt fijner als de andere. Laat hem nu vooral lekker zitten en vanavond onder de douche eruit halen. Ik heb al jaren zo’n ding. Dit werkt bij mij het beste.” Oké dit stelt me dan enigszins gerust, maar ik maak me nog steeds zorgen. Want wat als het dan nog steeds niet lukt?
Ondanks alle stress schiet ik in de lach. Oké persen voor het leven it is.. Gelukkig tegen een uurtje of 4 ga ik voor de 100ste keer die dag naar de wc en zowaar krijg ik hem eruit. Niet op de voorgeschreven manier, maar ey eruit is eruit. Ik voel de opluchting door mn baarmoeder stromen 😂
Nee het was een “leuk” experiment zo, maar ik geloof niet dat ik het ooit nog eens ga proberen.. To not be continued.
Veel liefs, Renske 