Soms gebeuren er dingen die de rest van de wereld doet laten vervagen. Ik weet nog hoe naïef ik me voelde dat ik in die suffe truc was getrapt met dat betaalverzoek voor die date. Of de berichten die hij stuurde over smaad en laster nadat hij mijn blog had gelezen. Daar heb ik eigenlijk zelfs hartelijk om gelachen. Bijna uitgeproest toen ik het bericht ontving.
Ik begrijp natuurlijk wel dat als ik zo makkelijk trap in zo’n scam dat ik dan misschien wat naïef of misschien zelfs dom overkom. En dat is natuurlijk ook niet erg snugger, maar ik durf van mezelf (zonder arrogant te willen zijn) best te zeggen dat ik intelligent ben. Voeg daar mijn rugzak vol eerdere niet al te beste ervaringen aan toe en je hebt een goede combinatie van bullshit doorzien en logisch nadenken.
Na het delen van mijn eerste blog met mijn ‘lotgenoot’ kreeg ik niet veel later een bericht dat zij haar geld terug had gehad. Helaas was dat voor mij niet het geval. Ik reageerde er vrij simpel op “Ik niet, maar fijn dat jij het wel hebt. Wordt hem vast te heet onder de voeten”. Ik had ook eerlijk gezegd niet verwacht dat ik m’n geld nog terug zou zien. Ook niet toen hij beweerde dat het onderweg was en wat smaad en laster termen richting mij gooide via whatsapp.
Toch gebeurde er toen iets wat ik niet direct zag aankomen. Want het geld stond ineens wél op mijn rekening. Ik had het zomaar terug! Een vriend van mij is rechercheur en ik appte hem “goh zou m’n cyberstalking dan toch nut hebben gehad?”. Kritisch als hij is, kon hij dat niet geheel beamen maar wel blij dat ik niet langer het onderwerp van deze oplichting/fraude shizzle was.
De hele situatie verdween voor mij ook naar de achtergrond omdat het toen ineens heel snel ging met m’n Opa. Ik was eerste contactpersoon buiten de normale tijden, omdat de rest minder “mobiel” is ‘s avonds en ‘s nachts. Voor het eerst in m’n leven (oké nou vooruit, niet voor het eerst maar sinds hele lange tijd dan) staat m’n geluid aan ‘s nachts. Want een telefoontje mag ik absoluut niet missen en omdat ik niet thuis slaap, maar bij m’n zusje staat het geluid ook behoorlijk hard.
Ik schrik me dan ook helemaal de tyfus als ik een appje binnenkrijg. Ik heb geen idee hoelaat het is, maar ik weet ook dat het niet om Opa gaat, want dan bellen ze me. Maar toch schrik je en met het hart in m’n keel sta ik op om mijn telefoon van de lader te halen. En dan komt het recente ‘avontuur’ weer even terug. “Jezus..” mompel ik, ‘bestaat hij ook nog?’ denk ik als ik zijn berichtjes lees.

Ik heb een aandachtsprobleem? Zegt de man die middenin de nacht zich bezig houdt met… aandacht vragen van mij. En moeder met kinderen? Ik geloof dat hij misschien in de war is geraakt met wellicht een ander ‘slachtoffer’. Ik had het vast nog geweten als ik iemand uit mijn poenie had geperst, maar dat terzijde. En terwijl ik zijn appjes deel met vriendinnen, komt er alweer een nieuwe binnen. En nog een. En meer.

Als de lol er af is, zet ik het whatsapp gesprek met hem op stil. Blokkeren gun ik hem niet, maar het is toch wel echt laat en ik wil niet weer wakker worden van eventuele appjes. Dus leg ik m’n telefoon onder m’n kussen en waag ik een nieuwe poging tot wat slapen. En wanneer ik nét vertrokken ben, klinkt er een nieuwe ping uit mn telefoon. Het deuntje herken ik niet, maar ik zie dat het van mijn WordPress app komt. Ik heb een nieuwe mijlpaal gehaald wat betreft volgers. Ik heb er namelijk een aantal bij. Op dit tijdstip? Maar uiteraard is het al vrij snel duidelijk als ik zie dat ik naast wat reacties op mijn blogs, ook een nieuw whatsapp bericht heb ontvangen.

Wederom moet ik lachen. Er zijn namelijk echt wat lachwekkende feitjes aan dit bericht. Maar waar moet ik beginnen? Oké, gevangenisstraf. Ja hoor er zijn vast mensen die een mogelijke gevangenisstraf riskeren in het geval van smaad of laster. In geval van grote bedrijven of prangende situaties lijkt me dat realistisch. Maar meestal geeft een rechter in dit soort situaties een geldboete. Daarnaast vergeet meneer dat er zoiets bestaat als vrijheid van meningsuiting. Ik heb zijn volledige naam namelijk nergens genoemd en mijn doel is om mensen te waarschuwen voor deze tactiek en mijn ervaring daarover te delen als blogger. Dat is een recht dat we hebben hier in Nederland, ook als vrouwen.
Daarnaast is het juridisch loket letterlijk niet meer dan een loket. Ze geven hulp in de vorm van advies, vertellen je stap voor stap wat je kan doen maar starten zelf geen rechtszaken. Nu begrijp ik ook waarom hij uiteindelijk er toch voor heeft gekozen om m’n geld terug te storten. Hij wil het hierop gooien en daarmee zal hij mijn aangifte bij de politie wegens oplichting natuurlijk moeten proberen te ontkrachten.
Anyway.. Als ik vervolgens m’n mail check zijn er twee reacties op mijn blog gekomen die staan te wachten voor goedkeuring, Een Spaans bericht van een zogenaamde vriend van hem “kkkkk… isso nunca aconteceu de verdade. Esta mulher está procurando atenção por causa do meu tamanho. me chame no 06-. @rodizio #desouzarosa#marinha#marina#rotterdam#amigoremy#falsa esperança”
De betekenis hiervan luidt iets in de trant van dat dit nooit is gebeurd en dat ik aandacht zoek vanwege zijn maat met een 06 nummer erbij. Vervolgens is er nóg een bericht, maar dan in het Nederlands. “Renske, als je zo door gaat met je aandachtsprobleem. Heb je eerdags echt een fucking probleem. Ik heb er geen zin in. Maar je kan het wel echt krijgen. Het is de eerste en de laatste waarschuwing mevrouw. Groet, je aandachtsvijand.”
Waarschijnlijk had hij niet verwacht dat zijn berichten ter goedkeuring zouden komen, ook niet onder deze valse naam. En waar hij zich ook niet van bewust is dat WordPress behalve een e-mailadres ook het IP-adres registreert wanneer er een reactie wordt geplaatst. Dus eigenlijk maakt hij het achterhalen van zijn identiteit hier vooral makkelijker mee.
Maar goed, het is dat ik inmiddels vrij weinig behoefte heb om mijn tijd en aandacht aan hem en zijn blaaskakerij te besteden. Maar een beetje sneu is het wel. Maar hee, dat jullie het weten hè dat ik kindertjes en borderline heb niet te vergeten! Joeeeee.

