Anticonceptie, dat is best een dingetje geworden door de jaren heen. Toen zo’n 10-12 jaar geleden de Diane-25 pil in opspraak kwam door mogelijke doden en de Franse autoriteiten bekend maakten dat zij de pil uit de handel gingen halen besloot ik om te stoppen met de pil. Mijn huidige relatie was sterven na dood, dus van intimiteit was geen sprake meer. En mijn gezondheid vond ik toen wel belangrijker.
Ont-pillen heeft een hele tijd geduurd. Je voelt gewoon aan je lichaam dat er veel veranderingen zijn, maar uiteindelijk keerde de rust en de regelmaat van mijn cyclus weer terug. Hoewel het soms lastig is dat je je menstruatie niet kan sturen naar een ‘gewenst’ moment, raak je er tegelijkertijd ook wel aan gewend.
Maar daar kwam het maagverkleiningstraject. Zeker het voortraject met vele afspraken heeft voor mij heel veel voeten in de aarde heeft gehad. Een voorwaarde van zo’n traject is dat je niet zwanger mag raken. Niet vóór je operatie, maar ook tot zeker 12 maanden na de ingreep niet. In het verleden is zwanger raken problematisch geweest. In relaties is er zeker veel ‘geprobeerd’, waarbij ik vermoedelijk een keer wel zwanger ben geweest. Maar dit was na slechts enkele weken helaas niet meer het geval. Daarom zag ik ook nooit geen problemen bij het feit dat ik geen pil gebruikte. Tot ik na een dronken avontuurtje ineens overtijd was. Loos alarm uiteindelijk, maar wel even flink schrikken! Want een baby zou wel flink roet in het eten gooien.
Veel liefs, Renske 