Nee mijn eigen verjaardag is pas over een week (23 juni), maar vandaag heb ik ook iets te vieren. Vandaag is namelijk de 1ste verjaardag van mijn maagverkleining. Door sommigen ook wel kiwi verjaardag genoemd omdat na de ingreep je maag de grootte heeft van een kiwi. Woohoo, 1 heel jaar postoperatief š En dat betekent groot feest! Ik weet nog dat ik het groene licht voor mijn voortraject vierde met een heus āyay or nayā taartje en hoewel ik tegenwoordig niet zovaak meer taart eet is er wel reden genoeg om mijn eerste ākiwi-verjaardagā te vieren!!
Maar halleluja, 1 JAAR?!?! Na zoān slopend lang voortraject is er alweer een hĆ©Ć©l jaar voorbij sinds ik EIN-DE-LIJK werd geopereerd! Wat is de tijd toch eigenlijk snel gegaan. Ik weet nog goed hoe gefrustreerd ik was door het feit dat mijn voortraject voor mān gevoel eindeloos duurde. De ene afspraak na de andere, er leek geen eind aan te komen. Je leeft na het gesprek met de chirurg zo toe naar een moment waarvan je de datum nog helemaal niet weet, tot je dan dat verlossende telefoontje krijgt. Ik moest van tevoren nog 2 weken een pre-operatief dieet volgen, de beroemde āshakewekenā voordat de dag van de operatie EINDELIJK was aangebroken.
En daarna vliegt de tijd. De eerste periode was ik vooral heel erg moe en duizelig, een bijwerking van de narcose. Toen startte het beweegtraject en ging ik naar aquarobics. Daar kwam een 2e avond per week bij en ineens brak daar de periode aan dat ik mān hand er niet meer voor omdraaide. Met ondersteuning van de bewegingstherapeut ben ik op zoek gegaan naar een sport die Ć©cht wat voor me zou zijn. Wat heeft geleid tot inschrijving bij een sportschool waar ze bokszaktraining Ć©n bodypump geven.
Sommigen zeggen wel eens dat je oude ik weer tevoorschijn komt, maar ik zie dat niet zo. In het voortraject heb ik zo ontzettend hard gewerkt aan mijzelf en aan wie ik nu werkelijk ben en mag zijn. Ik heb mij nooit beseft hoe ontzettend verloren ik was, totdat ik therapie kreeg. En na de operatie als kers op de taart kwam er langzaamaan een heel nieuw leven tevoorschijn.
Met gemengde gevoelens kijk ik terug op het afgelopen jaar. Ik ben nooit trotser op mijzelf geweest dan tijdens dit traject, maar God wat was die rock bottom diep! Hoewel de weegschaal de afgelopen weken rondom de galblaasoperatie niet mijn allergrootste vriend was voel ik mij goed, gezond en bovenal tevreden als ik in de spiegel kijk.
Happy birthday lieve ik! De eerste ronde zit erop, met maar liefst 175,5 verloren centimeters en -65,9 kilo op de teller. Op naar de rest vaneen prachtig leven waar we Ɣlles uit gaan halen!
Veel liefs, Renske 