Buikecho en bloedafname

Wat was ik blij dat mijn buikecho in de ochtend al stond gepland. Dan is het makkelijker om 4 uur lang nuchter te blijven. Maar ik moest wel zorgen voor een volle blaas. Dat is wel een uitdaging zeg! Pfoeee..

Ik was uiteraard megavroeg wakker door een miauwende kat aan m’n slaapkamerdeur. Dus toen snel naar de wc gegaan. En daarna proberen te drinken voor een volle blaas. Dat ging best oké tot een uur of 8. Toen begon het toch echt te ‘dringen’. Het uitlaten van Bella ging al niet echt lekker meer en toen dat gebeurd was ben ik maar richting het ziekenhuis gegaan. Flesje water mee voor nog wat extra water, mocht dat nodig zijn.

Nu ben ik altijd vroeg, overal en altijd. Zo ook voor deze afspraak. Ik moest voor mijn afspraak van 09:20 om 09:10 aanwezig zijn. Ik was er om 08:45 ongeveer, m’n plas proberen op te houden en tegelijkertijd nog wat water te drinken. Dus ik verbaasd toen om 09:00 mijn naam al opgeroepen werd. Maar wat fijn, ik mag al!! (En ik kan je vertellen, als de nood hoog is.. every second counts!!!!)

Eenmaal uitgekleed heb ik nog wel heel even moeten wachten tot de verpleegkundige alles gereed had gemaakt. Vervolgens mocht ik plaatsnemen op de onderzoekstafel. Er werd een uitgebreide echo gemaakt van m’n buik, lekker tegen de ribben aan en in m’n zij porrend. Maar toen hij de transducer op m’n onderbuik plaatste werd het wel echt even lastig. Direct voel ik m’n blaas in opstand komen.

“Je hebt een paar vleesbomen in je baarmoeder, maar dat wist je vast al wel” zegt de arts die de echo uitvoert. Of ik dat wist? Nou eigenlijk niet. Waarom zou ik dat ‘vast weten’? Dus ik vertel hem dat ik dat niet wist. “Oh nouja, vleesbomen zijn niet echt gevaarlijk” en dat is dat.. Ik mag nog even op m’n linkerzij gaan liggen en voor ik het weet is het voorbij en mag ik de resten gel van m’n buik afvegen en mijzelf weer aankleden.

➡️⏭️➡️ rent naar de wc ⬅️⏮️⬅️