Opgeven? 😱😱

Single. Dat ben ik inmiddels een paar jaar. Ik heb een aantal langdurige relaties gehad, maar dat liep uiteindelijk op niets uit. Maar omdat alleen ook maar alleen is, ben ik uiteindelijk weer aan het (online) daten geslagen. Maar ik kan je vertellen dat wordt er met de jaren niet beter op.

Zeker na COVID is het gebruik van de online apps zoals Tinder, Badoo en Bumble toegenomen. Maar met name de eerste twee, wordt door veel mannen (ik date enkel mannen, dus dat is mijn referentiekader) vooral gebruikt om even een wip op te duikelen. Dat mag iedereen zelf weten natuurlijk, maar daarvoor installeer ik persoonlijk die app niet.

Mijn ervaring met name op die dating apps was soms zo kansloos dat ik het regelmatig besprak met onder andere m’n (vrouwelijke) collega’s.

Naast kansloos vonden zij het ook wel hilarisch dus werd mijn dateleed soms het gesprek van de dag. En gingen zelfs de mannelijke collega’s mee doen. “Laten we Renske anders opgeven voor Lang Leve de Liefde!” roept collega M.. Ja leuk, maar nee. Ik heb sowieso niet zo de behoefte om op tv te komen en van het programma zelf zie ik wel eens flarden van op social voorbij komen. Dat vind ik persoonlijk weinig positief. “Mij niet belleeeee” roep ik terug.

In de periode die volgt wissel ik van baan en kom ik in een team terecht met bijna alleen maar vrouwen. Dus logisch dat ook daar mijn dateleven aan het licht komt. Vooralsnog ben ik niet de enige single en wekelijks bespreken we over hoe leuk en kut mannen zijn! En hoe ook “in het wild” we toch maar weinig leuke mannen tegenkomen. Inmiddels is mijn andere single collega aan het daten geslagen, dus all eyes are on me. Mogen we anders eens namens jou swipen? Ik vrees voor het ergste, maar ach waarom niet. Ze zijn hooguit wat minder kritisch dan ikzelf. Toch?!? 😂😂😂

Na deze goedbedoelde poging komt er weinig concreets uit. Ik heb her en der wel dates of pogingen tot dates, maar toch niet die ene prins charming die mij van mijn voeten sweept. Dus komen er nieuwe opties ter sprake. Apps om uit te proberen zoals Paiq en Breeze, speeddate events maar toch ook weer de tv-programma’s. First dates en Married at first sight komen ter sprake. Ik dacht echt daar gaan we weer..

Collega S. ontdekt dat je je kan opgeven voor Married at first sight en waagt een poging. “Oh. LET OP: Je zult begrijpen dat iemand niet mee kan doen aan het experiment als hij of zij daar niet zelf 100% achter staat. Wij accepteren daarom alleen aanmeldingen die door de betreffende kandidaat zelf worden gedaan”, leest ze hardop en teleurgesteld voor. Ik gniffel, maar tegelijkertijd ben ik getriggerd. Ik heb zelf bijna alle seizoenen van het programma gezien en ook wel dat er succeskoppels bij zitten. En aan de andere kant, wat heb ik te verliezen?? Nouja, ik hoef niet per se met m’n kop op TV eigenlijk. Maar als er nou iets heel goeds uit komt?

En dus neem ik de stap en geef ik mij op voor Married at First Sight!

Ik besluit voorlopig niemand hierover te vertellen. Eerst maar eens zien wat het brengt. En ik lach hardop als mijn zusje amper een kwartier later stuurt “Je kan je opgeven voor MAFS. Moeten we het doen?”. Ik stuur haar de eerder genoemde tekst door. “Nou opgeven dus 😒”. Ik lach, maar laat het erbij. Wie weet zusjelief, wie weet!