“Succes straks” zegt m’n baas als ik op het punt sta de deur uit te lopen. Ik slaak een zucht, want ik ben moe en ik heb geen zin. Toch ga ik, want dit proces gaat niet alleen om anders eten en drinken. Het gaat ook om sporten, bewegen en het versterken van je lichaam.
Eenmaal omgekleed loop ik naar de wachtkamer, waar vandaag wel een andere vrouw zit. Afgelopen week was ik de enige. Ze zegt mij gedag en ik reageer terug. “Hoi????”… Ik kijk haar aan en geef netjes aan dat ik al hallo zei net. “Je herkent mij niet he”. Ik neem haar gezicht in mij op, maar er gaat geen belletje rinkelen. “Je heet toch Renske? Ik volg jou op Instagram, ik heet L.” En dan valt eindelijk het kwartje. We kletsen even bij tot we aan de slag mogen. J.B., de bewegingstherapeut komt ons halen en we gaan naar de zaal.
We spreken alles even door, L. zit namelijk al wat langer in het traject en besluiten om te gaan boksen. Ik heb er gelijk zin in. Ik heb vroeger aan Shaolin Kungfu gedaan en hoewel dit natuurlijk totaal niet hetzelfde is, heb ik altijd wel een voorliefde gehad voor deze vorm van sporten. We trekken een setje (roze!) bokshandschoenen aan en gaan aan de slag!
Veel liefs, Renske 