“Succes straks” zegt m’n baas als ik op het punt sta de deur uit te lopen. Ik slaak een zucht, want ik ben moe en ik heb geen zin. Toch ga ik, want dit proces gaat niet alleen om anders eten en drinken. Het gaat ook om sporten, bewegen en het versterken van je lichaam.
Eenmaal omgekleed loop ik naar de wachtkamer, waar vandaag wel een andere vrouw zit. Afgelopen week was ik de enige. Ze zegt mij gedag en ik reageer terug. “Hoi????”… Ik kijk haar aan en geef netjes aan dat ik al hallo zei net. “Je herkent mij niet he”. Ik neem haar gezicht in mij op, maar er gaat geen belletje rinkelen. “Je heet toch Renske? Ik volg jou op Instagram, ik heet L.” En dan valt eindelijk het kwartje. We kletsen even bij tot we aan de slag mogen. J.B., de bewegingstherapeut komt ons halen en we gaan naar de zaal.
We spreken alles even door, L. zit namelijk al wat langer in het traject en besluiten om te gaan boksen. Ik heb er gelijk zin in. Ik heb vroeger aan Shaolin Kungfu gedaan en hoewel dit natuurlijk totaal niet hetzelfde is, heb ik altijd wel een voorliefde gehad voor deze vorm van sporten. We trekken een setje (roze!) bokshandschoenen aan en gaan aan de slag!
Eerst starten we solo aan onze warming-up. Waarbij we goed letten op houding, ademhaling en manier van stoten. Als dat onder de knie is gaan we samen aan de slag. We krijgen een yogabal, die de een vast houdt en waar de ander gedurende 10 seconden tegenaan moet stoten. En zodra de tijd voorbij is wissel je van plek. Omdat de bal behoorlijk aan de grote kant is en L. & ik beide best klein van stuk zijn nemen J.B. en G.T. (de andere bewegingstherapeut) die taak over en houden de bal voor ons vast terwijl wij onze rondes afwerken.
Omdat ik HMS heb kan ik niet ff compleet los gaan op zo’n bal. Althans dat kan wel, maar dan heb ik morgen pijn. De klappen op m’n gewrichten zouden namelijk nog een aantal dagen doorwerken. Dus krijg ik tijdens de training veel tips om te letten op m’n houding, core, ademhaling en de uitvoering. En dat voelt heel fijn. Werken aan het verbeteren van m’n fysiek, zonder dat ik word teruggefloten door de HMS.
Als een van de laatste oefeningen moeten we even helemaal los tegen een mat die tegen de muur staat. 3 soorten oefeningen, die we 2 rondes per oefening uit gaan voeren. Even de laatste energie lozen nog. Waarbij ik merk dat ik bij een oefening toch nog een beetje duizelig word, maar ik houd m’n mond. Het is maximaal nog een minuut of 3, dat overleven we wel.
Maar als de tijd voorbij is merk ik inderdaad dat ik klaar ben. Wat een heerlijke training was dit, ik zweet me echt de tyfus en ben afgepeigerd.
“Zal ik je anders even thuis afzetten” vraagt L. als we naar de kleedkamer lopen. Dat is wel echt fijn, kan ik mooi de bus even overslaan! En dan is het tijd voor weekend! Maandag mogen we weer.. Tot dan!
Veel liefs, Renske 