Wat kan een mens blij zijn om een afspraak te hebben met de internist. Ik voel nog de ongeloof toen ik de afspraak in mijn ziekenhuis account zag staan. Maar dat is wat een traject met je doet. Je moet veel wachten, lang ook. En als je dan eindelijk aan de beurt bent, dan voel je zoveel dankbaarheid.
Ter voorbereiding aan mijn afspraak met de internist moest ik bloed laten prikken en mijn ontlasting💩 inleveren voor onderzoek. En die zijn helaas niet perfect. Maar goed, dat is natuurlijk ook niet zo raar. Ik heb morbide obesitas, dus het zou gek zijn als ik geen afwijkende bloedwaarden zou hebben.
Hoewel ik altijd enorm nieuwsgierig ben en altijd alles wil weten, had ik niet verwacht dat ik het wél weten ervan lastig zou vinden. Ik had al vrij snel de resultaten binnen en hoewel ik sommige waarden voor mijn gevoel best kan uitleggen, ben ik ook nog steeds angstig dat er iets gevonden wordt wat zal zorgen voor het wederom verlengen van mijn voortraject.
Maar vandaag was het eindelijk zover. Ik moest nog even mijn bloeddruk en hartslag laten meten. Lekker nu ik 8 weken niks heb gedaan. Maar mijn bloeddruk zat op 127/83. Dat is niet heel verkeerd. Mijn hartslag daarentegen was wel behoorlijk hoog. Dat was 8 weken geleden al een beetje zo, maar nu zat hij (na wel wat inspanning door het lopen met krukken) op 129.. Oef..
Daarna mocht ik plaats nemen in de wachtkamer en liep ik daar insta-dinnie Esther tegen het lijf! Helaas moesten we even wachten met kletsen want ik was al aan de beurt bij Dr. T.. Al krukkend naar binnen vroeg ze of ik altijd zoveel last had met lopen. Ik was even verbaasd, maar zij dus ook. Omdat ze dacht dat ik met krukken liep vanwege mijn HMS, maar ze niks in het dossier zag staan. Dat was gelukkig snel opgehelderd en toegelicht.
Tijd voor de rest van mijn medische achtergrond. Eerst hebben we de bloeduitslagen doorgenomen. Voor de te lage vitamine D krijg ik wederom een kuur. Deze keer een maandelijkse shot voor de duur van een jaar, waarvan de eerste een dubbele is.

De vitamine B12 was meer dan prima ook al stond deze rood gemarkeerd. En de rest van de rood gemarkeerde waarden zijn slechts matig verhoogd en voor nu prima. Mocht er een stijgende lijn in blijven dan kan het zijn dat er in de toekomst wel naar gekeken moet worden.
Verder kreeg ik nog vragen over of obesitas in mijn familie voor komt, of dat ik rook en/of drink. En dat doe ik beide niet (meer). Of ik operaties heb gehad in het verleden, ziektes. En of er slokdarm of maagkanker voorkomt in de familie. Verder zag ze migraine staan in mijn dossier en wilde ze nog weten of ik ooit een zwaar ongeluk heb gehad, waarbij ik nekklachten of hersenschudding als gevolg heb gehad.
Daarnaast vroeg ze nog of ik mentale problemen heb. Nu weet ik niet of ik het echt een probleem wil noemen, maar ik werk er wel aan. Dus geef ik aan dat ik wat meer gefrustreerd ben dan een gemiddeld persoon, kan wat moeilijker loslaten en ben soms wat sneller boos word als ik het gevoel heb dat mij onrecht wordt aangedaan. Daarnaast heb ik een narcistische vader. “Narcistische vader of fase???”. Ik schiet in de lach. Vader, niet fase. Dat zou pas écht narcistisch zijn. Lachend verheft ze haar stem en roept ze “HET IS MAAR EEN FASE HOORRRRR”. Wat een geniaal mens vind ik haar.
Toen mocht ik languit op de tafel en heeft ze naar mn buik geluisterd. Lekker gedrukt en gepord. Ze ging nog even een andere stethoscoop halen, maar blijkbaar was het dus echt stil in mijn buik. Daarna heeft ze enige tijd naar mijn hartslag geluisterd. Hoewel hij hoog is, is hij wel regelmatig & stabiel. En gaat hij gelukkig niet van de wap. Maar… dit wil ze wel even zeker weten. Zodat het uitgesloten kan worden als risico voor bij de operatie.

Dus ik krijg toch nog een extra afspraak; bij de cardioloog voor een ECG. “Daarmee krijg ik zwart op wit dat mijn conclusie klopt”. Naar verwachting komt die afspraak snel. En dan na die afspraak krijg ik nog een telefonisch consult met Dr. T. waar ze alles door neemt met me. Over de andere vervolgafspraken hoef ik mij geen zorgen te maken, spijtig genoeg. Deze afspraken zijn vrij snel te realiseren, maar ze opereren momenteel niet. Om de “stroom” gelijk te houden staan dit soort afspraken dus momenteel on hold.
Dus hoewel mijn traject nu wel wat stagneert, komt dat niet door de extra afspraak. Maar door alle COVID-19 taferelen. Dat is echt heel jammer, maar niemand die daar wat aan kan doen. Dus ik wacht gewoon braaf af en laat het allemaal over mij heen komen!

