Dans dans dans 💃🏻

“Misschien moet je af en toe gewoon even stoom afblazen? Ga kickboksen ofzo..” Ik lach om de opmerking van mijn collega M. terwijl mijn gedachten afdwalen. Ik heb vroeger wel aan een vechtsport gedaan, daarom weet ik ook dat fysiek ik daar nu niet toe in staat ben. Maar het was nooit de vechtsport waar ik mezelf echt even in kon verliezen.

Dat is dansen wel. Of ik nu verdrietig, boos, moe of chagrijnig ben. Dansen kan áltijd. Tijdens dansen vergeet ik even alles om me heen. Alleen maar oog voor mijn danspartner, de muziek en het ritme. Wat een heerlijke manier om in op te gaan en jezelf even te verliezen. Of vind je dan juist jezelf?

Als 12-jarig meisje mocht ik van mijn moeder op dansles. Ik kom uit een familie waar graag gedanst wordt. Mijn Opa & Oma, oom’s, tantes en ook mijn moeder had de kunst van ballroom & latin dansen aardig onder de knie. Dus ging ik dansen bij de plaatselijke dansschool, dansstudio Vieberink. Tot ongeveer mijn 16e heb ik aan stijldansen gedaan, waarna ik langzaam overging op Streetdance & Hiphop. Dat heb ik zo’n 2 jaar gedaan voor ik daar mee stopte. Een jaar of wat later merkte ik dat ik het miste. Het dansen, de gezelligheid en alles wat er gebeurt in de danswereld. Ik woonde toen inmiddels op mijzelf in Oss waardoor ik bij danscentrum Zwijsen terecht kwam. Helaas door verhuizen en het stoppen van mijn vaste danspartner, is het dansen destijds wederom op een laag pitje komen te staan. Zo jammer vond ik dat, maar soms is er niets aan te doen.

Toch blijft het kriebelen. Als ik het op tv zie of tijdens een feestje. Dan merk ik hoe graag ik toch weer (meer) zou willen dansen. Het is ook niet voor niets dat dansen op mijn Goals lijstje staat als één van de dingen die ik ná de ingreep weer zou willen doen. Waarom na de ingreep? Ik hoor het je denken. Dansen wordt vaak onderschat, maar het vergt best veel van je lichaam. Momenteel ben ik niet alleen veel te zwaar, maar is mijn conditie echt heel ver onder 0. Ook in het geval van (paren)dansles zou mijn buik mij enorm in de weg zitten. Daarom stel ik het uit.

Tot die opmerking van mijn collega, nadat ik gefrustreerd tegen hem zat te klagen over een nietszeggende discussie. Ik wist al van mijn Zwijsen periode dat je ook solo aan stijldansen kan doen. Het is niet helemaal hetzelfde, toch komt het wel in aardig de buurt. En omdat het mij maar niet los liet ben ik op onderzoek uit gegaan.

Solo Dance in Rotterdam wordt maar op 1 locatie gegeven en na wat e-mail contact helaas niet in de beginnersvorm. Ik verwacht dat ik qua stappen en techniek wel aardig zou kunnen bijbenen. Maar conditioneel is het echt teveel te snel. Dus toch maar even verder zoeken.

En dat is gelukt! Na wat oriënteren heb ik mij ingeschreven voor een Solo dance proefles bij een dansschool niet al te ver van Rotterdam. Even sfeer proeven en kennismaken.