Wakker.. de tering wat heb ik een hoofdpijn zeg. M’n hele hoofd is enorm van slag. Het psychologisch onderzoek van gister heeft er duidelijk in gehakt. Gedoucht in de hoop me beter te voelen, maar helaas was niets minder waar. Vervolgens m’n manager maar gebeld of ik last-minute verlof op kon nemen. Dat was gelukkig geen probleem.
“Kom je dan wel naar het zomerevent van vanavond?” vraagt collega R. Op dat moment, zo rond de klok van 8, staat m’n hoofd er écht niet naar. Laat mij maar ff lekker bijkomen, die collega’s en bedrijfsfeestjes komen wel weer. Ik was echt niet in mijn hum.
Slapen was een drama. Ik lag veel te draaien en te woelen. Maar uiteindelijk toch nog wel een paar uurtjes slaap weten te bemachtigen. En na 2 paracetamol en wat te eten begon ik mij zowaar, tegen een uurtje of 3 in de middag, een beetje beter te voelen.. Wederom kreeg ik dan ook de vraag of ik dan toch niet naar het bedrijfsfeestje zou komen. “Voorlopig kan het misschien weer niet en even er lekker uit zijn is ook belangrijk, na een paar drukke dagen.” Daar zit wel wat in natuurlijk. Dus ik ben maar in actie gekomen en richting werk gegaan voor het zomerevent van m’n werk.
En wat ben ik blij dat ik ben gegaan zeg. De sfeer was goed, het eten was lekker en de cocktails gevaarlijk! (Gelukkig hadden ze ook alcoholvrije) Het was erg goed om collega’s weer te zien. Mensen voor het eerst weer te spreken nadat ik ze (telefonisch) heb geïnformeerd over mijn rollercoaster journey. Maar ook veel complimenten in ontvangst moeten nemen😅. “Ik heb echt zoveel respect voor je”. Dat zijn echt wel de momenten dat ik wat ongemakkelijk mensen bedank, want in mijn hoofd is die mening wat anders. Er is nog maar weinig veranderd en zóveel heb ik nog niet gedaan.
Maar dat volgt. Over een jaar ben ik hopelijk een heel ander mens. En voor nu heb ik ondanks de moeheid, hoofdpijn en fysieke ongemakken van te zwaar zijn een onwijs leuke avond gehad. Veel en veel te laat naar huis gegaan (en nog even voor taxi gespeeld).
Dus nu hoog tijd voor m’n bed. Morgen (of misschien moet ik zeggen straks) weer vroeg dag, want gewoon weer werken. Enne die interval wandeling.. die slaan we even een dagje over.
Veel liefs, Renske 