Een van de opmerkingen die ik vaker hoor als het aankomt op mijn liefdesleven. Ik ben inmiddels ruim een jaar single en die break up heeft een grote impact op mij gehad. En nog steeds heb ik het daar af en toe nog wel eens moeilijk mee. Maar goed, als je dan met vriendinnen kletst dan komt het er op neer dat je moet gaan daten. “Want dat is goed voor je”. En natuurlijk, aan het eind van de dag is het fijn als je tegen iemand aan zou kunnen kruipen.
In Corona tijd is daten niet echt handig. Je mag bijna nergens heen. Althans niet waar je nieuwe mensen ontmoet. En eigenlijk had ik daar ook geen behoefte aan. Dus wat doe je dan? Je doet mee in het dating-app leed. Tinder, Badoo, Bumble of Happn, ze bieden je het volgens hun eigen reclame allemaal!
Ik kan je vertellen, dat is echt niet zo. Het type mannen wat je terug vindt op die apps zijn erg verschillend, maar toch willen ze vaak maar één ding; seks. Willen ze dat niet en zijn ze uit op wat serieus dan zijn er véél haken en ogen. Wel lastig kiezen dan, een seksist of een psychopaat?
“Maar jij bent ook gewoon te kritisch!”, roept mijn schoonzus tijdens een familiebarbecue. Die opmerking steekt, vooral omdat ik het al eens eerder heb gehoord.
Waarom ben IK te kritisch? Mag ik niet iemand vinden waar ik mee klik, die dezelfde normen & waarden heeft als ik, waar ik mee kan lachen, lief & leed kan delen én voor mij ook nog qua uiterlijk het hele pakketje heeft. Tuurlijk mijn lijstje van “eisen” is vast wel lang. En heus spreek ik wel eens mannen die daar echt niet altijd volledig aan voldoen, maar eerlijk die ben ik dan altijd weer snel beu. En dat vind ik dan eigenlijk ook wel best. Het punt is alleen met zo’n gemaakte opmerking vraag ik mij altijd af hoe iemand er tot komt. Heeft dat bijvoorbeeld te maken met de “eisen” die zij stellen met betrekking tot een (levens)partner. Of komt het misschien omdat ik te dik ben?
Soms krijg ik namelijk wel eens het gevoel omdat ik overgewicht heb, dat men maar vindt dat ik dan maar heel erg blij moet zijn dat iemand mij tijd en aandacht wil geven. Alsof ik minder ben alleen omdat ik geen maat 38 heb. Nou ik kan je vertellen, ik voel me regelmatig minder dan een ander. Ook de spiegel is mij niet altijd (zie: zelden!) gunstig gezind. Maar ik ben aan het eind van de rit een mens, die het verdient met iemand gelukkig te zijn van mijn keuze. En nee verliefdheid of liefde is geen kwestie van een vragenlijstje, dat overkomt je (of niet). Maar als het niet gebeurt omdat ik mij niet aangetrokken tot iemand voel of omdat iemand die “boxen” niet afvinkt, dan is daar helemaal niets mis mee.
En natuurlijk hoop ik dat in de toekomst mijn uiterlijke verschijning positief zal verbeteren. Maar als ik dan niet meer te zwaar ben, is er vast wel iets anders waar men een mening over heeft. Ik heb net als iedereen mijn ‘flaws’. En weet je, dat is ook meer dan prima!
Veel liefs, Renske 