Als je mij een beetje kent dan weet je dat ik liever ergens 30 minuten te vroeg kom, dan 5 minuten te laat. Ik heb een hekel aan laatkomers, maar vooral zelf te laat ergens voor zijn. Braaf vergrendel ik om half 1 mijn computer en maak mij klaar om de deur uit te gaan. Als ik het parkeerdek af rijd kom ik tot de ontdekking dat de poort niet open gaat. Shit. Bladeren weggehaald, maar nog steeds geen verandering. Inmiddels staat een van mijn buren ook klaar om het parkeerdek op te gaan en achter mij iemand die vertrekken moet voor haar werk. Heb ik weer. Na contact met de verhuurmakelaar komt ineens mijn overbuurman als reddende engel, hij kent inmiddels de kuren van de poort maar heeft ook de oplossing. HOEZEE! Zo’n 15 minuten later vlieg ik dus richting het ziekenhuis voor mijn afspraak met de bewegingstherapeut.
Nu had ik al gebeld en de situatie uitgelegd, maar toch gun ik het mijzelf dan niet om rustig aan te doen. Met als resultaat dat ik helemaal gehaast en buiten adem op mijn afspraak kom. Maar wel gelukkig “slechts” 7 minuten te laat.
Eenmaal aangekomen stelt de bewegingstherapeut zich voor. Dhr. J.B. Ik moet eerlijk bekennen dat ik mij van tevoren erg druk maakte. Ik had al een beetje gegoogled op wie mij zou gaan begeleiden en vond hier een jonge goed uitziende gozer. En ik dacht natuurlijk, mag het niet gewoon een wat oudere lelijkerd zijn? Maakt dit soort dingen toch een stuk makkelijker!
J.B. valt met de deur in huis en vraagt of ik momenteel wat doe qua sport of bewegen en ik geef eerlijk toe dat dat absoluut niet het geval is. En verder gaat het over mijn HMS (hypermobiliteitssyndroom) en wat ik van de afspraak kan verwachten. Om geen risico te nemen konden we de krachttrainingstest helaas niet doen. Maar wel de conditietest. J.B. plaatste 2 pionnen waar ik tussen moest gaan heen en weer wandelen. Hij zou dan gaan bijhouden hoevaak ik heen en weer kon lopen in de vastgelegde tijd. Ik mocht tussendoor stoppen en weer hervatten, maar de tijd zou uiteraard door gaan. Appeltje eitje, toch?
Dat was wel wat ik dacht. Maar ik merk dat als er zo naar je gekeken wordt dat het toch niet helemaal voelt als even wat heen en weer lopen. Daardoor liep ik de eerste minuten wat sneller volgens mij dan ik normaal zou doen. En ik weet dat ik vaak snel last krijg in mn onderrug als ook in mn kuiten. En dat gebeurde op een gegeven moment ook. Blijkbaar was het te zien want J.B. gaf aan dat ik tussendoor echt mocht stoppen. Maar eigenwijs als ik ben ging ik door. Pas bijna op het eind stopte ik even en toen had ik blijkbaar nog maar een 10 seconden te gaan. Als ik er achteraf over nadenk had ik het mezelf beter wat makkelijker kunnen maken, dan is die verbetering ook wel makkelijker. Maar zo zit ik niet in elkaar, ik haal graag het beste uit dingen en dat betekent ook in dit geval dat ik ervoor moet gaan.
Hoe nu verder zal je denken? Ik heb van J.B. een 2-delig beweegplan gekregen. Het eerste onderdeel is een wandelschema die bestaat uit intervals. Dat betekent dat ik 3 keer per week een wandeling ga maken met intervals. Dit bestaat dan bijvoorbeeld uit 1 minuut flink doorstappen waar m’n hartslag flink van omhoog gaat om vervolgens weer een minuut even rustig aan te lopen. En dat bouw je iedere training op. Zowel in intervals als in de totale duur van een wandeling. En als dat mij goed af gaat, mag ik het ook nog gaan combineren met uithoudingsvermogen op basis van hartslag.
En dan krijg ik nog een “krachttrainingsschema”. Dit zijn oefeningen met een dynaband. Ik heb een gele en een blauwe gekregen. Waarbij de soepele gele band dient voor het uithoudingsvermogen van de spieren (sets van 3 x 12) en de stuggere blauwe band om spierkracht op te bouwen (3 x 8). Dan zijn er oefeningen voor de schouders, schouders/rug, schouders/bovenrug, bovenrug, biceps, triceps & bovenbenen/billen.
Al met al toch genoeg te doen voor de komende 8 weken. Op woensdag 21 juli heb ik weer een afspraak met J.B. om te zien hoe het is gegaan en of mijn conditie daadwerkelijk is verbeterd. Jullie gaan vast nog het een en ander zien van mijn struggles en mijn nog te ontwikkelen haat-verhouding met J.B.!
Veel liefs, Renske 