Jeetje wat gebeurt er toch eigenlijk veel! Vanmiddag ben ik weer in het ziekenhuis geweest. Deze keer was het tijd voor een longfunctie onderzoek, welke eerder helaas afgezegd werd door personeelstekort. Aansluitend mocht ik mij weer zo’n prachtig kastje laten aanmeten met wie ik de nacht ga doorbrengen.
Een longfunctie onderzoek is enerzijds geen raadsel maar vooraf had ik geen flauw idee wat ik er van kon verwachten. Ja ze gaan onderzoek doen naar het functioneren van mijn longen. Maar hoe?
Afhankelijk van de klachten of reden dat je een onderzoek wordt er onderzoek gedaan naar de werking van de longen. Dit kan op verschillende manieren worden gedaan. Het combineren van deze methodes wordt een longfunctieondezoek genoemd. Hiermee kan onder andere gemeten worden hoe goed longen functioneren of de hoeveelheid lucht dat in de longen gaat. Wil je meer weten over het onderzoek? Klik dan hier voor de folder.
Ik mocht in ieder geval plaatsnemen in een cabine waar ik een soort buis in mijn mond kreeg waar ik door moest ademen. Soms normaal, soms heel diep inademen of juist met kracht uitblazen.
Vervolgens kreeg ik medicatie gediend om de longen te verwijden en na een periode doorgebracht te hebben in de wachtkamer mocht ik voor ronde 2!
Ronde 2 was eigenlijk niet veel anders. Ademen, in.. uit.. en m’n adem inhouden.. De verbetering was slechts een paar procent wat ‘verwaarloosbaar’ is. Bij 12% of hoger zou het meer gevolgen hebben. Dus dat is al een opluchting!
En uiteraard kwam na de longfunctie nog het aansluiten van het kastje voor het slaaponderzoek.. Op hoop van zege dat alles deze keer wel verloopt zoals de bedoeling is. Ik weet dat het voor een goed doel is, maar ik word nogal chagrijnig als ik slecht slaap. Dus succes voor mijn collega’s morgen 😉 Bijna weekend!
Veel liefs, Renske 