Toen drs. V. aangaf dat ik zelf maar even moest kijken “of ik het wat vond”, had ik geen flauw idee hoe ik dat bepalen kon. Dus ik deed maar wat me werd opgedragen en belde een van de twee voorgestelde psychologen, drs. O. Het was niet dat ik bij haar gelijk het idee had van, zij is het! Maar ik had bij de ander juist het gevoel dat zij het in ieder geval niet was. Geen idee waarom dat was, geen goede onderbouwing, gewoon een gevoel.
Ik sprak haar voicemail in en binnen no-time belde ze terug. Ik heb kort uitgelegd waarom ik belde en ze stelde voor dat als ik daar behoefte aan had er wel even tussendoor een kennismakingsgesprek gepland kon worden. Als ik dan bij haar in behandeling wilde dan is het wel alsnog rekening houden met de wachttijd, maar kennismaken wilde ze wel tijd voor vrij maken. Dat vond ik al een goed begin, want ik had geen idee hoe ik er anders uit zou komen.
Op maandag 1 maart om 16:30 stond de afspraak. Ik nam plaats in haar praktijk. Een kleine ruimte met een paar stoelen en uiteraard vanwege de Corona maatregelen met een grote kunststof afscheiding. Hierdoor is praten wat makkelijker, zonder mondkapje. Praten is in sommige gevallen al lastig zat, dus ik vond dat eerlijk gezegd wel fijn! Hoewel het gesprek vrij relaxed begon, de welbekende koetjes & kalfjes over wonen in de wijk en de prijzen van woningen en panden kwam uiteindelijk die ene vraag, “waarvoor ben je hier?” En het verbaasde me eigenlijk hoe open ik kon zijn naar deze nog relatief onbekende vrouw. Waar ik vertelde over werk, de frustraties die ik kan hebben en hoe ik soms kan reageren als frustraties of emoties de overhand nemen. Hoe ik daar zelf tegenaan kijk en aan probeer te werken, maar dat hulp daarin wel fijn zou zijn. En wat de oorzaak daarvan is. Mijn “vader”.
“Je hebt door ervaringen geleerd je sterk te maken. Je bent nu nog steeds heel sterk, maar dat hoeft niet altijd” was één van de conclusies. En ik denk dat ze daar een hele belangrijke spijker op z’n kop heeft geslagen. Ik heb moeite met mezelf openstellen, kwetsbaar opstellen en zeker met alles wat komen gaat denk ik dat de keus voor psychotherapie een hele goede is geweest.
Hoe het nu verder gaat zal de tijd uiteraard leren. Drs. O. heeft aangegeven dat ze in ieder geval goed uit de voeten kan met de zaken waar ik zelf tegenaan loop. En ze verwacht in de komende 6 maanden al veel verschil te kunnen maken, door met de therapievorm EMDR te starten (wil je weten wat EMDR is? Klik dan even hier!). Waarna cognitieve gedragstherapie een goede opvolger zou kunnen zijn. Vooralsnog starten we eerst met twee-wekelijkse sessies en heb ik de beschikking tot een online module waarmee ik thuis aan de slag kan, waardoor de intensiteit van de therapie verdubbeld wordt maar daardoor wel een kortere duur heeft. Als dit goed aanslaat kan ik zomaar een heel ander mens zijn over 6 maanden! En ze had nog een verrassing, want de wachttijd is niet meer van toepassing. Ze heeft een aantal clienten uit kunnen schrijven waardoor er ruimte is. Onze eerste echte sessie is al over 2 weken! Erg spannend dus! Maar beware, sommige dingen komen ook gewoon nooit meer goed! #weirdo #sorrynotsorry 🤪
Veel liefs, Renske 