Here we go.., Maagverkleining

Slaapapneu

De belangrijkste reden waarom ik ongeveer 2 jaar geleden helemaal gemotiveerd was om af te vallen was omdat er bij mij er een slaapapneu geconstateerd was. Ik weet nog dat ik ‘s avonds wel eens voicememo’s deelde via whatsapp. Alleen ben ik toen een keer in slaap gevallen terwijl de opname knop nog geactiveerd was. Daar was 17 minuten lang goed te horen (ook voor de man waar ik stapelgek op was😂) hoe ik snurkte 🤐, maar ook hoe het ademen stopte op de opname. Dat was voor mij reden genoeg om eens met de HA te gaan praten.

Ik werd toen doorverwezen naar de OSAS (Obstructief Slaap Apneu Syndroom) consulent en ik moest toen een slaaponderzoek ondergaan, waaruit bleek dat ik 25 keer per uur een ademstop had. Matige slaapapneu.

Ik kreeg een nieuwe bedpartner. Namelijk een CPAP apparaat. Ik had zo’n haat-liefdesverhouding met dat ding dat er nog maar 1 optie was; de oorzaak aanpakken; overgewicht. Dus ben ik aan de slag gegaan met mijzelf en -32 kilo verder is er opnieuw een slaaponderzoek gedaan waaruit bleek dat ik nog maar 8 keer per uur een ademstop had. Hoezee, dat was een feestje waard. Want ik mocht eindelijk weer zonder masker slapen!

Helaas moet ik voor het proces van de maagverkleining dus weer opnieuw het traject in. Omdat voor een heftige operatie zoals deze, ze wel willen weten waar ze aan toe zijn. Zodat ik niet ineens halverwege definitief stop met ademen. En de dagen erna in het ziekenhuis moet dit ook allemaal beschikbaar voor me zijn.

Dat het zo’n impact zou hebben, had ik totaal niet aan zien komen. Hoewel het eigenlijk redelijk logisch is. Maar ook dit is een opdracht die we gewoon gaan doen. Ik heb gelijk gebeld met de huisarts en de verwijsbrief is inmiddels binnen en als het goed is ontvang ik binnenkort een bericht van de OSAS consulent!

Here we go.., Maagverkleining

Nog geen definitieve ja..

Vandaag had ik mijn eerste intake gesprek bij het centrum voor Bariatrie. Ik heb het gesprek met de obesitasverpleegkundige. “De vragenlijst heb je erg uitgebreid beantwoord, dat zien we niet zo vaak”. Typisch, denk ik bij mezelf. Ik ben ook niet zo van dingen half doen. De vragenlijst gaan we doornemen en ik moet wat aanvullende vragen beantwoorden om te beoordelen of ik in aanmerking kom voor de ingreep. Er volgen 55 minuten waar ik buitengewoon open ben geweest, waar we praten over mijn antwoorden van de vragenlijst, mijn eetgedrag, psychotherapie, mijn mentale gesteldheid en de eerder geconstateerde slaapapneu.

Ook hebben we het gehad over of de ingreep een gastric sleeve of een gastric bypass wordt. Vaak geven ze namelijk de voorkeur aan een gastric bypass. Omdat hij vaker beter bij de situatie past, het gewichtsverlies beter is en iemand minder snel een terugval krijgt. Echter bij een bepaald BMI en omdat het grootste overgewicht bij mijn buik is, is er een kans dat ondanks dat die ingreep het beste is voor mijn situatie het buikvet dat verhindert. Dat wil zeggen dat je niet vanalles kan omgooien omdat het vet dan in de weg zit. Het punt is alleen dat daar vooraf waarschijnlijk niet zoveel over gezegd kan worden. Dan kan het zijn dat je voor een gastric bypass gaat, maar toch wakker wordt met een gastric sleeve. Maar daar zal ik later in het traject over geinformeerd worden. Eerst maar zien dat we zover komen!

De laatste vraag die ze stelde was er een die voor mij eigenlijk heel erg duidelijk is; “Waarom wil je die ingreep doen en waarom denk je dat hij voor jou succesvol zal zijn?” Doorgaan met lezen “Nog geen definitieve ja..”

Here we go.., Let’s talk!, Maagverkleining, Psychotherapie

She is alivee

Ik zit op de bank, terwijl ik met een ‘digitaal’ vriendinnetje aan het appen ben. “She is aliveeeee” stuurt ze, als ik mijn enthousiasme deel over het drama dat zich in Married at First Sight (NL) afspeelt. Alive ben ik inderdaad, maar ik had ook net zo goed onder een steen kunnen liggen. Want wat gaat er momenteel ontzettend veel langs mij heen. Maar het proces met alles in gang zetten vergt aandacht, tijd en energie. Dat gaat ten koste van andere dingen. En hoewel ik het echt wel jammer vind dat er niet genoeg ruimte is in mijn leven om alles even de juiste aandacht te geven, voel ik me gek genoeg er voor het eerst niet schuldig over.

Want ik kies nu eindelijk voor mijzelf. Om de fijnste versie van mezelf te worden die ik maar kan zijn. En dat heb ik lang genoeg niet nodig gevonden. Dus het is tijd. Doorgaan met lezen “She is alivee”