Here we go.., Lifestyle, Maagverkleining, Working girl

Work Work Work

Vertellen aan mensen dat ik deze stap wil maken, vind ik gek. Ook wel lastig maar vooral raar. Ik ben vrij perfectionistisch van aard, dat betekent dat ik de lat voor mezelf heel erg hoog leg, maar ook dat ik altijd heel erg bezig ben dingen goed te doen. En hoewel ik echt wel weet dat deze stap geen falen is, geeft het wel wat gemengde gevoelens. Het voelt niet natuurlijk. Maar dat is (hopelijk) een kwestie van wennen.

Hoewel straks alles vast veel duidelijker wordt in het voortraject ben ik er al echt mee bezig. De keus was er uiteraard niet van de een op de andere dag, alleen door de verwijzing wordt het nu pas echt. En dus begint het nu ook pas te bezinken. Zo heb ik afgelopen weekend beide nachten ’s nachts bijna niet geslapen maar alleen erover liggen denken. “Ga ik er wel echt voor in aanmerking komen? Wat zijn de gevolgen? Ga ik dit kunnen? Hoe gaat de rest het vinden?” Maar de vraag die me vooral bezig houdt nu is hoe ik het ga oplossen met werk. Ik werk fulltime op een IT ServiceDesk in een senior functie. Dat betekent dat mijn aanwezigheid dus vaak wel van belang is. Ik vind op vakantie gaan soms al een dingetje.

Maar behalve mijn afwezigheid wil ik eigenlijk ook wel weten hoe die afwezigheid ingevuld gaat worden. De herstelperiode ligt tussen de drie tot zes weken. Dat betekent dat ik het niet met verlof op kan vangen. En dat eigenlijk ook niet wil. Dit is niet iets wat ik voor m’n plezier doe, maar omdat het noodzakelijk is voor mijn gezondheid. Maar ja, gaat mijn werkgever er ook zo over denken?

Om te weten hoe ik wettelijk ervoor sta, deed ik een rondje google. Google is immers “a girls best friend!” Maar helaas gaf mijn best friend deze keer maar weinig hulp. De resultaten zijn namelijk erg tegenstrijdig. Eén hit kreeg ik zelfs echt braakneigingen van.

Als je het de hele case wil lezen, moet je even hier klikken. Ik dacht oprecht “dat kan niet echt zijn, toch? TOCH?!?!?!?!”. Voor wie zich afvraagt waar ik me dan zo druk over maak.. Obesitas of morbide obesitas is wel degelijk een ziekte en niet een of andere cosmetische ingreep.

Obesitas is een gevaarlijke ziekte die kan zorgen voor een domino-effect aan ernstige gezondheidsproblemen. Omdat het een chronische en progressieve ziekte is die meerdere organen in het lichaam kan aantasten, lopen mensen met morbide obesitas een medisch risico op invaliditeit of vroegtijdig overlijden.”
Bron: medtronic.com

Cosmetische ingreep..? Je moet de nodige boxen afvinken om uberhaupt een verwijzing te krijgen van de huisarts. En tijdens mijn intake zal er worden bepaald of ik naast de internist ook nog langs bepaalde specialisten moet (dietist, psycholoog etc.). Dat is echt allemaal niet misselijk. Dus cosmetische ingreep?!?!? Op zo’n moment gaan we voor mijn gevoel weer 100 jaar terug de tijd in. Want je komt heus niet in aanmerking voor zo’n levensveranderende ingreep als je 10 kilo te zwaar bent. De moed begint mij echt een beetje in de schoenen te zakken. Zou mijn baas er ook zo in staan? Dan wordt het echt wel een beetje een uitdaging.

Gelukkig lees ik op sites ook wel positievere berichten. Waaronder deze:

De meningen verschillen, maar het lijkt erop dat je dus niet je verlof ervoor hoeft te gebruiken. Hoe het mij zal vergaan in de praktijk? Dat laat ik jullie weten zodra ik dat gesprek met mijn werkgever ben aangegaan!

Plaats een reactie